Pompidou stopt met de Tweets

Vlak voor Kerst stuurde de producer van Pompidou me een mail dat ze stoppen met de Tweets/auditieve columns. Dat bericht verraste me helemaal niet. Ik had enkele weken eerder zelf al naar de redactie van Pompidou geschreven om de vraag op te werpen of de formule wel werkte. Daar had ik grote twijfels bij. Pompidou heeft doorgaans heel interessante gasten, en die zitten niet altijd te wachten op een interventie van iemand van buitenaf, wat al op voorhand is opgenomen en meestal niet aansluit bij de conversatie die zich het uur er voor ontsponnen had.

Het was een experiment, en met experimenten loop je het risico dat het niet werkt zoals je het op voorhand op papier bedacht hebt. Overigens denk ik dat in aangepaste vorm deze formule wel zou werken, maar dan zou de gesproken column op zichzelf moeten staan, bijvoorbeeld door de column als begin van de ‘eindtune’ te programmeren – dus nadat de presentator de studiogasten en luisteraars dag heeft gezegd. Dan komt een column, waar geen commentaar op volgt, maar die de lezer even kan ‘overdenken’ terwijl hij/zij naar de eindtune luistert. Zo een structuur zou volgens mij de column beter tot z’n recht laten komen. 

Natuurlijk vind ik het ook wel jammer, want het was erg leuk om die gesproken columns voor Pompidou te maken. Toevallig had ik er net eentje richting Brussel gestuurd – te laat voor Pompidou, maar nooit te laat voor deze blog.

Down (Klara Tweet)

In 2012 zijn er in Denemarken 23 kinderen met Down syndroom geboren. Tot 2004 werden er jaarlijkse nog zo’n 60 kinderen met Down geboren. Dat is het jaar waarin een gratis screeningstest voor alle vrouwen werd ingevoerd. Het is dus helder dat er heel wat foetussen geaborteerd worden enkel en alleen omdat ze Down hebben. En mogelijk kunnen we in de nabije of verre toekomst ook screenen op autisme of cognitieve beperkingen. De morele en existentiële vragen waar zwangere ouders zich mee geconfronteerd zien, zullen in de toekomst alleen maar toenemen.

Er wordt altijd benadrukt dat wie zwanger is van een foetus met Down en een abortus overweegt, vooral een goed en een objectief beeld moeten krijgen wat het betekent om een kind met Down op te voeden.  De vraag is echter of het mogelijk is om daar een realistisch beeld van te krijgen.  — Cijfers dringen zelden echt tot ons door. Verhalen en zeker filmmateriaal slagen daar veel beter in. Maar echt begrijpen wat het is om te leven met een kind met Down, zullen we nooit weten, behalve als we ooit in die situatie terecht komen: pas dan komen we te weten hoe wij als mensen reageren op het zorgen voor een kind met een handicap. We denken dat we ons daar iets bij kunnen voorstellen, maar voor wie weinig relevante ervaring heeft is de kans groot dat hij of zij simpelweg geen flauw idee heeft.

Net zoals het krijgen van een gezond kind zonder een handicap een grote sprong in het duister is, geldt dat voor een kind met Down ook. Ik zou er voor willen pleiten dat we weer meer ruimte gaan maken om te erkennen dat sprongen in het duister onvermijdelijk zijn in een mensenleven. Wij westerlingen maken onszelf continu wijs dat we in de controle-kabine zitten, en ook in controle horen te zijn omdat we individueel verantwoordelijk worden gehouden voor al onze keuzes. Dat mensbeeld schaadt niet alleen de verwachtingen die we aan onszelf en aan anderen opleggen, maar het heeft ook gevolgen voor wat we nog bereid zijn voor elkaar te doen. Een vrouw die zwanger is van een kind met Down zal samen met haar partner zelf een manier moeten zoeken om die onvermijdbaar lastige beslissing te maken of ze zo’n kind willen opvoeden; maar de samenleving om hen heen kan wel een keuze maken om volledig te ondersteunen indien ze niet kiezen voor abortus. Niet alleen door sociale voorzieningen te financieren die het leven met een zorgintensief kind wat gemakkelijker maken, maar vooral ook door mensen met een handicap op een volwaardige manier deel te laten uitmaken van de samenleving, door met hen te leven in plaats van naast hen te leven. En die keuze, die is aan elk van ons, of we nu zwanger zijn of niet.