Waarom de media terecht de ombudsman aan de tand voelen (pace Maxim Februari)

Ik ben doorgaans een groot fan van Maxim Februari, die vragen stelt die nog niet gesteld zijn maar wel gesteld moeten worden, en die argumentatie of filosofie niet verwart met retoriek.  Bovendien schrijft hij af en toe columns die je gewoon zou moeten inlijsten: de schrijvende mens -die voelt, nadenkt, wikt, weegt, leeft en overleeft- op zijn best. Zijn column vorige week in NRC naar aanleiding van het overlijden van zijn partner is er een voorbeeld van: ga er even rustig voor zitten. En bewaar hem dan goed, want de kans is groot dat je hem later nog eens wilt lezen.
Maar deze week was ik het niet eens met de analyse in zijn column: zijn  reconstructie van de feiten in zijn analyse over de media-veroordeling van de Nationale Ombudsman, klopt niet.
Februari verwijt de media dat ze een politiek oordeel wilden vellen over de nationale ombudsman dat al op voorhand klaar lag, en niet luisterden, maar oordeelden.

Continue reading

Schone Slaapster, word wakker!

Meer dan 14 maanden stilte op deze Blog. Tijd om te begraven? Nou neen, tijd om te doen herleven. Het is niet alsof er in de tussentijd niets uit mijn ‘publieke pen’ gekomen is. De stilte wordt in grote mate verklaard door het feit dat eind 2014 Bij Nader Inzien ontstond – een blog van academisch filosofen, waarvan ik mede aan de wieg stond. En daar publiceerde ik stukjes over  de morele grenzen van de markt, Thomas Piketty’s boek over vermogensongelijkheid, ethisch vragen bij bedrijven die hun vrouwelijke werknemers aanbieden om de kosten van het invriezen van eicellen te vergoeden, de wetenschapsvisie 2025 en gender bias in de wetenschap, de onrechtvaardigheden in het Nederlandse ouderschapsverlof, en vluchtelingenkinderen die volledig ingeburgerd zijn (ja, gewoon Nederlanders zijn) maar toch uitgezet worden.

(En wie geïnteresseerd is in meer reflecties op de universiteit, kan hier mijn columns bij DUB vinden, de online kracht van de Universiteit Utrecht.)

Maar deze blog is geen filosofie blog; het is een blog van een persoon. Hier kunnen dus ook niet-academische-reflecties op komen (overigens bestaat er veel discussie over waaraan een blogpost precies moet voldoen om als ‘academische filosofie’ door te gaan, maar die discussie bewaar ik voor een andere keer).

Als blogger bij Bij Nader Inzien ben ik gebonden aan onze collectieve missie. Als (occasioneel…) blogger bij Crooked Timber ben ik gebonden aan een taal die niet mijn moedertaal is, al is de inhoud daar vrijer dan vrij. En aangezien af en toe de noodzaak opduikt om de vrijheid te benutten in eigen taal te schrijven, over niet-academische filosofie, is het ondanks een 14-maand durende winterslaap, nodig deze blog wakker te kussen.