Doet ongelijkheid er eigenlijk wel toe?

Hieronder volgt een politiek-filosofische reflectie op het ongelijkheidsdebat dat in Nederland is losgebroken. Dit stuk werd eerder deze week aan NRC en Trouw aangeboden, en verscheen vandaag, in geredigeerde vorm en met een veel fellere titel, op sociale vraagstukken.

#####################################################################

Continue reading

Voor vaders: een sigaar uit eigen doos

Zo, vrolijke berichten alom in de kranten en op twitter dat Vaders dan nu ook eindelijk meer dan die beschamende twee dagen verlof krijgen na de geboorte van hun kind. Stel je voor: ze krijgen er maar liefst drie bij. Prachtig, toch?

Nou, neen dus. Die drie dagen zijn onbetaald. En het is nog steeds veel minder dan in andere landen, die doorgaans culturen hebben die minder op het gezin en op emancipatie gericht zijn. Maar wat het belangrijkste argument is: het is gewoon onrechtvaardig. In 2009 heb ik in mijn oratie uitgelegd waarom dat zo is. Voor een uitgebreidere en gedetailleerdere (filosofische) studie van verlof voor vaders en moeders met een alternatief voorstel, zie dit artikel.

Geen reden voor feesten, dus: deze drie dagen lijken meer op een sigaar uit eigen doos, dan op een stap in de richting van meer gender rechtvaardigheid dan wel meer kansen voor mannen om op gelijkwaardige manier betrokken te zijn bij hun pasgeboren kinderen.

Krijgen vrouwen in de wetenschap gelijke kansen?

Enkele maanden geleden, op 10 juni om precies te zijn, gaf ik in Leuven een lezing over de positie van vrouwen in de wetenschap. De uitnodiging kwam van de Werkgroep Vrouw en Universiteit van de Vereniging voor Academisch Personeel (VAP). De zaal zat prettig vol, al was het aantal mannen op één of twee handen te tellen, zoals meestal het geval indien men over dit onderwerp spreekt. Maar wat wel heel bijzonder was, was dat de net verkozen rector Torfs was komen luisteren. Gegeven mijn overvolle agenda duurde het enige tijd voor ik de tekst kon uitschrijven en redigeren, maar dat is nu gebeurd.

Zie bijgevoegde file: 2013 VAP V&U Lezing Robeyns

Naar de top: maakt het echt niet uit of je vrouw of man bent?

Dit weekend publiceerde NRC een interview met Marjan Oudeman, een topbestuurder uit het bedrijfsleven die de nieuwe bestuursvoorzitter van de Universiteit Utrecht zal worden. In dat interview zegt Oudeman verrassende dingen over het glazen plafond, en (on-)gelijke kansen voor mannen en vrouwen die naar de top willen in hun vak. De relevante citaten:

… ik hou er niet van onderscheiden te worden omdat ik een vrouw ben. Het glazen plafond? Ik zie het niet. Ga je het zien, dan bouw je een drempel in. Ik heb mijn kansen gekregen en ik heb ze benut.

Ik geloof niet in de onzichtbare barriere die vrouwen tegen zouden komen in de mannenbolwerken die veel bedrijven zijn – en zeker de industrie heeft die reputatie. Als je de ambitie en gedrevenheid hebt, maakt het echt niet uit of je een man of een vrouw bent.

Het mooie aan de wetenschap, de nieuwe sector waarin Oudeman zal gaan werken, is dat het ons helpt om de dingen die we vanuit onze eigen ervaring denken te kunnen weten (maar waarbij n=1 en dus niets statistisch significant kan zijn), of wat we zelf graag geloven, te kunnen toetsen  aan empirisch onderzoek. En uit empirisch onderzoek mag dan misschien blijken dat vrouwen sneller doorstromen op de arbeidsmarkt dan enkele decennia geleden, dat jonge mannen en vrouwen er steeds egalitaristische denkbeelden op nahouden, en dat het aantal vrouwen dat hoogopgeleid is blijft toenemen, toch komt uit het empirische onderzoek ook naar voren dat er talrijke factoren zijn die het voor vrouwen die willen doorstromen naar de top lastiger maken dan voor mannen. In mijn sector – het wetenschappelijke onderwijs en onderzoek – wat binnenkort ook Oudemans haar sector wordt, zijn daar talrijke studies over verschenen.  Continue reading